دانه‌های شاهدانه آسیا-جنوب شرقی

این سویه‌ها از کجا می‌آیند

این گونه‌های بومی در اطراف خلیج بنگال و رودخانه مکونگ، به ویژه در ... رشد کردند. northern تایلند، لائوس و بخش‌هایی از اندونزی.

احتمالاً بذرها رسیده‌اند از آسیای میانه جایی بین ۵۰۰ تا ۲۰۰۰ سال پیش، در امتداد مسیرهای تجاری قدیمی حمل می‌شد. 

به محض اینکه آنها به زمین رسیدند، کشاورزان محلی کنترل اوضاع را به دست گرفتند و بهترین گیاهان را فصل به فصل چیدند و به آنها اجازه دادند تا با خاک، باران و گرمای محلی سازگار شوند.

با گذشت زمان، آن فرآیند گونه‌های منطقه‌ای متمایزی را ایجاد کرد: چوب تایلندی از ارتفاعات ایسان، لوانگ پرابانگ (گاهی اوقات ...alleد لائوس ساتیوا) از northern لائوس، آچه از منطقه آچه اندونزی، و انواع کامبوجی از کوه‌های جنوب غربی.

هر کدام کمی متفاوت است، اما همه آنها در آن خلوص مشترکند ستون فقرات ساتیوا، بدون تلاقی‌های مدرن، فقط گرده افشانی آزاد و انتخاب طبیعی که نسل اندر نسل کار خود را انجام می‌دهند.

از آنجا که تجارت در اطراف خلیج بنگال بسیار فعال بود، بسیاری از این گونه‌های بومی آنطور که فکر می‌کنید «خالص» نیستند.

آنها قرن‌هاست که ژن‌های خود را با یکدیگر و با ژنتیک شرق هند و اندونزی مبادله می‌کنند. 

بنابراین وقتی یک نژاد تایلندی یا لائوسی می‌بینید، اغلب یک ... هیبرید طبیعی از دو یا چند خط قدیمی‌تر. این چیز بدی نیست، چیزی است که به این گونه‌ها غنا و تنوع بخشیده است.

برخی از گیاهان تایلندی و لائوسی حتی کمی از DNA گیاه شاهدانه شرق آسیا را در نزدیکی مرز برمه به خود جذب کرده‌اند. این بخشی از داستان است.

چه ظاهری و چه بویی دارند

آنها بلند هستند، گاهی اوقات به سه متر می‌رسند، با شاخه‌های جانبی فراوان، شکاف‌های طولانی بین گره‌ها و آن برگ‌های باریک و دندانه‌دار که مشخصه آنهاست و به صورت مارپیچی و شل از ساقه بالا می‌روند. گیاهان تایلندی به طور خاص باریک هستند و به شکل مخروطی با شاخه‌های فراوان رشد می‌کنند. 

آچه کمی جمع و جورتر باقی می‌ماند اما همچنان کشیده است، با جوانه‌های کوچک سبز نعنایی پوشیده از کرک‌های نارنجی و یک لایه کرک سفید.

گیاهان کامبوجی اغلب دارای براقیت سفید رنگ هستند flowو شکلات تایلندی، یک فنوتیپ معروف، به لطف روش‌های سنتی عمل‌آوری، جوانه‌های باریکی با رنگ قهوه‌ای متوسط ​​تا تیره غیرمعمول تولید می‌کند.

Flowارینگ کمی طول می‌کشد. این اتفاقی است که وقتی یک گیاه تحت روزهای طولانی استوایی و گرمای پایدار تکامل می‌یابد، رخ می‌دهد.

لوانگ پرابانگ میانگره‌هایی با طول متوسط ​​و رنگ سبز کم‌رنگ دارد، در حالی که تای استیک به دلیل جوانه‌های بدون دانه و چسبناک با رنگ سبز روشن یا طلایی‌اش ارزشمند بود.

از نظر بو، این گونه‌ها به طور مناسبی معطر هستند. آچه رایحه‌ای خاکی، لیمویی، mango یادداشت. گونه‌های تایلندی به sp متمایل می‌شوندice و میوه، که توسط ترپن‌هایی مانند کاریوفیلن و ترپینن هدایت می‌شوند.

کامبوج flowبو میده floرال و skunkو لوانگ پرابانگ بسته به نوع گیاه می‌توانند طعم میوه‌ای، تند، خاکی، ترش یا کاجی داشته باشند. 

شکلات تایلندی در نوع خود بی‌نظیر است، قهوه، کاکائو، ...ice, و گیاهان دارویی همه به یک تبدیل شدند

عطرها تحت تأثیر محیط خود شکل می‌گیرند: مناطق پست گرمسیری معمولاً رایحه‌های شیرین‌تر و میوه‌ای‌تری دارند، در حالی که مناطق کوهستانی رایحه‌های خاکی‌تر و تندتری دارند.

قدرت و نحوه گسترش آنها در سراسر جهان

گول حال و هوای قدیمی را نخورید، این‌ها گونه‌های بومی بسیار قدرتمند هستند. در اوایل دهه ۱۹۷۰، میزان THC در گونه‌های لائو و ایسان ساتیوا حداقل ۱۷ درصد بود و در موارد نادر، میزان THC در برخی از گیاهان کامبوجی به ۳۰ درصد نیز رسیده است. 

حتی آچه، که حدود ۱۰ درصد THC دارد، نتایج شگفت‌آوری قوی ارائه می‌دهد، که ثابت می‌کند قدرت آن چیزی بیش از یک عدد است. نان بره، یک گونه کارائیبی با ریشه‌های آسیای جنوب شرقی، نزدیک به ۱۹ درصد THC دارد.

این گیاهان دانه‌دار عمدتاً از گیاهان بومی قوی‌تر هستند، زیرا پرورش‌دهندگان محلی نسل‌ها را صرف انتخاب بهترین گیاهان برای کشت بدون دانه کرده‌اند. flowتولید، نه هش.

حشیش تایلندی واقعاً در طول جنگ ویتنام در سطح بین‌المللی رواج پیدا کرد. سربازان آمریکایی و مسافران هیپی در ...alleهیپی تریل دانه‌ها را به صورت انبوه به ارمغان آورد، و تای استیک، که در اصل فقط جوانه ممتاز کوهستانی بود که به چوب‌های بامبو بسته می‌شد، به افسانه‌ای تبدیل شد. 

آن دوران موجی از جهانی شدن را برای ژنتیک آسیای جنوب شرقی آغاز کرد و آنها را به برخی از گونه‌های کانابیس که بیشترین سفر را در طول تاریخ داشته‌اند، تبدیل کرد. این فرآیند قرن‌ها پیش در عصر دریانوردی آغاز شد، اما دهه‌های ۱۹۶۰ و ۱۹۷۰ آن را به شدت تقویت کرد.

نشان آنها بر روی حشیش مدرن

اگر هر گونه‌ی محبوبی را انتخاب کنید، احتمال زیادی وجود دارد که DNA گونه‌ی بومی جنوب شرقی آسیا را در جایی از شجره‌نامه داشته باشد. OG Kush به ژنتیک تایلندی آمیخته با آن برمی‌گردد Northern کالیفرنیا و Hindu Kush خطوط 

Girl Scout Cookies از راه می‌رسد OG Kushبنابراین، آن نژاد تایلندی را هم دارد. پرورش‌دهندگان افسانه‌ای مانند شانتی‌بابا، نویل شون‌میکرز، دی‌جی شورت، و فرانکو لوخا در دهه‌های ۷۰ و ۸۰ میلادی در آسیا سفر کرد و بذرهای بومی را برای ساخت گیاهان کلاسیک مانند ... شکار کرد. Amnesia، مه، Northern Lightsو Skunk.

کلمبیا گلد، یکی دیگر از نژادهای بومی، والد شد برای Skunk #1، که پس از آن تحت تاثیر قرار گرفت Cheese و کلی نژادهای دیگه.

حتی انواع جدیدتر و پرطرفدار مانند کوکی‌ها، Runtzو Gelato را می‌توان در این ژنتیک‌های بنیادی ردیابی کرد.

بیشتر بهترین گونه‌های بومی جنوب شرقی آسیا در واقع خودشان هیبریدهای طبیعی هستند. قرن‌ها تجارت و گرده افشانی آزاد در اطراف خلیج بنگال، ژنتیک تایلندی، لائوسی، اندونزیایی و شرق هند را در یک مخزن ژنی غنی و متنوع ترکیب کرده است. این همان پالتی است که پرورش‌دهندگان مدرن مدام در حال بررسی آن هستند.

زنده نگه داشتن آنها

گونه‌های بومی اصیل جنوب شرقی آسیا در معرض خطر واقعی هستند. گونه‌های مدرن هیبریدهای ایندیکا-ساتیوا شده اند floبه کامبوج و تایلند می‌رود، و این به دلیل تلاش کشاورزان برای برداشت سریع‌تر و بازدهی بیشتر است. 

این یک مشکل است زیرا این گونه‌های قدیمی نمایانگر یک نسل جایگزین‌ناپذیر هستند.ice تنوع زیستی کانابیس.

جوامع کشاورزی سنتی در مکان‌هایی مانند لائوس و ایسان هنوز آنها را پرورش می‌دهند، آنها بهترین گیاهان خود را در زبان محلی «پان باسوم» می‌نامند، اما با وجود افزایش تقاضای جهانی، از نظر اقتصادی در مضیقه هستند.

گروه‌های مردمی مانند Indian Landrace Exchange با کشاورزان بومی و جمع‌آوری‌کنندگان بذر همکاری می‌کنند تا ژنتیک اصیل را حفظ کرده و از جوامعی که نسل‌هاست آنها را سرپا نگه داشته‌اند، حمایت کنند. این کار آسانی نیست. 

رانش ژنتیکی طبیعی ناشی از جفت‌گیری متقابل و درون‌زایی می‌تواند صفات اصلی را تضعیف کند و تغییرات اقلیمی، گردشگری و توسعه زیرساخت‌ها همگی بر مناطق سنتی فشار وارد می‌کنند.